Συντάκτης Δημοσιεύσεις

6 Μαΐου 2016 στις 1:18 μμ

ισωσ αυτο να ενιωθα αν ειμουν παιδι..

αφου και οι δυο γονεις θα προσπαθουσαν να ικανοποιησουν τισ επιθυμιες και τις απαιτησεις μου  πριν καν τις εκφρασω – με ανταλλαγμα την προτιμιση μου!

θα επαιρνα και απο τους 2 πολλα γλυκα, θα τυγχανα ασηλειας για καθε ολισθημα, θα ξενυχτουσα θα καλοπερνουσα θα πηγαινα πολλες διακοπες θα μου αγοραζαν πολλα παιχνιδια θα εκανα πολλες κοπανες απο το σχολειο συνωμοτικα με τον εναν η τον αλλο γονεα αγκαλιες φιλια προσοχη που ποτε δε θα επαιρνα αν ημασταν ολοι μαζι !

θα ημουν πριγκιπισσα

και δε θα δεχομουν ποτε κατι αλλο απο τη συνεπιμελεια  οτιδηποτε αλλο που θα μου αφαιρουσε το δικαιωμα να εκφραζω και να αλλαζω προτιμηση για τον τοπο διαμονης  και τον υπευθυνο για τη μεριμνα και την επιμελεια μου

δε θα θελα οι γονεις μου να συμφωνουν σε τπτ

σαν παιδι θα μισουσα την πειθαρχεια την απαγορευση και την μονοτονια

μεγαλη μαχη  μεγαλη καταστροφη 

 

 

 

 

 

16 Μαΐου 2016 στις 9:19 πμ

Καλημερα Μάρτζι, κατι δεν καταλαβα…. τι θελεις να πεις?

16 Μαΐου 2016 στις 10:35 πμ

γεια σου trinity.  Νομιζω οτι αναγκαζομαι να μαι πιο επιεικης με τις κορες μου γιατι ο πατερας τους δεν τους χαλαει χατηρι και δεν συμφωνει με οποια πειθαρχεια η προγραμμα. Ετσι λοιπον καθε επομενη της συναντησης τους  προσπαθω να μαζεψω την κατασταση οσο διπλωματικα μπορω  ή και αυστηρα. Αλλα νομιζω δε γινεται τπτ και σκεπτομαι να αυξησω τους καφεδες  και να συμβιβαστω τουλαχιστον στα ωραρια που τις περισσοτερες φορες ξεπερνουν τα μεσανυχτα.

16 Μαΐου 2016 στις 11:10 πμ

αρα δεν λες τι θα ενιωθες εσυ αν ησουν παιδι, αλλα τι πιστευεις οτι σκεφτονται τα παιδια σου? εγω προσωπικα διαφωνω με τετοιες τακτικες… θελει τεραστια προσοχη. επειδη χωρισαν οι γονεις δεν παυει να υπαρχει οικογενεια και κανονες… τα παιδια δεν ειναι χαζα…. βλεπουν και καταλαβαινουν…. δεν νομιζω να καταταξουν τους γονεις σε καλο και κακο βαση του ποιος κανει τα χατηρια και ποιος οχι….  οποτε στην μονογονεικη ναι μεν, αλλα οικογενεια σας, εξακολουθηστε να εχετε τους «κανονες» σας. τα παιδια θελουν σταθεροτητα!!!!! οσον αφορα το σπιτι σας φροντισε να υπαρχει οσο γινεται… με ολο το θαρρος….

16 Μαΐου 2016 στις 12:29 μμ

τα παιδια θελουν σταθεροτητα εχεις δικιο και ειμαι μεγαλη οπαδος  αλλα θελουν και να επωφελουνται. Αμεσα οχι εμμεσα. και αυτο θα υπεραπιστουν φοβαμαι

ετσι καταληγεις να συμμορφωνεσαι με την ‘κοινη οικογενειακη’ λογικη και οχι την κοινη λογικη

και αν δεν ειναι 10 το βραδυ ας ειναι 12 για να μπορουμε να υποστηριξουμε σταθερα ολοι και χωρις πολλα λογια και συμφωνιες

 

16 Μαΐου 2016 στις 12:45 μμ

αν το προβλημα περιοριζεται μονο στην ωρα που κοιμουνται,δεν το θεωρω μεγαλο προβλημα, αν και νομιζω οσο νωριτερα κοιμουνται τοσο καλυτερα ξεκουραζονται… αλλα και παλι δεν το βρισκω τραγικο…. το προβλημα ειναι μην γινεται στα παντα οτι θελουν και οποτε το θελουν… αυτο φοβαμαι γιατι εξω ο κοσμος δεν ειναι ετσι και θα φανε γερα χαστουκια μεγαλωνοντας….

16 Μαΐου 2016 στις 1:46 μμ

Θα βοηθούσε ένας σύντροφος εσένα, ώστε κι εσύ με τη σειρά σου να βοηθήσεις τα παιδιά σου?

Εννοώ, μήπως φορτώνεσαι πολύ ψυχικό βάρος και λυγίζεις? Αν υπάρχει σύντροφος που θα σε στήριζε, τα πράγματα μπορεί να σου φαίνονταν πιο εύκολα.

Συμφωνώ με την  trinity! Τα παιδιά εκτός από σταθερότητα χρειάζονται περισσότερο όρια κα κανόνες που θα παραβιάζονται μόνο σε ελάχιστες εξαιρετικές καταστάσεις. Εκτός του ότι πρέπει να ξέρουν μέχρι πού τα «παίρνει» να κάνουν κάτι, νομίζω ότι το θέλουν υποσυνείδητα να ξέρουν τους κανόνες του «παιχνιδιού». Όλοι θέλουμε να τους ξέρουμε στη ζωή. Αλλιώς όλα είναι ξέφραγο αμπέλι. (Καλή ώρα η Ελλάδα)!

16 Μαΐου 2016 στις 11:13 μμ

χα ενδιαφερουσα αποψη cris αλλα λιγο προσβλητικη μου φαινεται. και θα απαντησω πως λιγοτερα προβληματα εχω χωρις, παρα με συντροφο απ οτι θυμαμαι τελευταια. Επισησ δεν το θεωρω συναισθηματικο αλλα λειτουργικο το κοστος που απορρεει. Και τελος οποιο θεμα ανοιγουμε μπορει να θελουμε να το συζητησουμε φιλοσοφικα η ενημερωτικα δε σημαινει οτι ειμαστε ανικανοι να το αντιμετωπισουμε, τον καλυτερο τροπο ψαχνουμε.

 

 

16 Μαΐου 2016 στις 11:17 μμ

οχι trinity δεν περιοριζεται μονο στην ωρα, ειναι παντου σε ολα. Απλα στην ωρα λεω για αρχη να συμβιβαστω στα αλλα οχι ακομα .

16 Μαΐου 2016 στις 11:32 μμ

ναι. για τα ορια και τους κανονες λεω. που τα παιδια εχουν πλεον 2 σπιτια (μινιμουμ διοτι μπαινοβγαινουν και σε παππουδες) και καθε σπιτι αλλους κανονες.

και ολοι προσπαθουν να κρατησουν τα παιδια στο σπιτι τους. για παντα !

αστειο οταν το πειγραφεις ..

17 Μαΐου 2016 στις 6:20 πμ

την προσβλητικη αποψη του Κρις, δεν καταλαβα. εχω προβλημα Μαρτζι τελικα… δεν σε καταλαβαινω τι θες να πεις…. καθε σπιτι κ αλλοι κανονες λες. νιωθω οτι εχεις παραιτηθει. ισως θα επρεπε να μιλησεις κ με ενα παιδοψυχολογο για το πως να χειριστεις αυτη την κατασταση. και ιδανικα να πατε με τον πατερα τους. ενα σπιτι εχουν τα παιδια. στους παππουδες πανε επισκεψη. για τον πατερα ισως ειμαι αδικη. αντε να εχουν δυο σπιτια? αλλα και παλι το κυριως σπιτι τους ειναι τ δικο σας. οσο αργεις να παρεις μετρα τοσο δυσκολοτερα θα εφαρμοστουν…. πηγαινε σε ειδικο, παρε βοηθεια!!! απαραιτητη!!!!!!

17 Μαΐου 2016 στις 10:02 πμ

χι καλημερα trinity. μαλλον δικαιως μπερδευεσαι με τα λεγομενα μου γιατι οπως καταλαβαινω παρασυρομαι και γραφω σαν να μιλω στον εαυτο μου, πολυ συνοπτικα ισως. το αποτελεσμα ειναι οτι δημιουργουνται αποριες κυριως σε ατομα που δεν χρειαστηκε να συζητησουν τα περι επικοινωνιας με τον αλλο γονεα περα απο τα τυπικα.

Ο παιδοψ θα βοηθουσε  αν υπηρχε  η διαθεση(ειληκρινης) να γινουν απο κοινου υποχωρησεις. δεν υπαρχει απομηχανης θεος. Υπαρχει η συντηρητικη(2 σαβ/κα και καποιες εξοδους για τον πατερα) και η προοδευτικη αποψη(συνεπιμελεια) σχετικα με την επικοινωνια.

αν θελεις το καλυτερο για τα παιδια προσπαθεις να καταλαβεις πιο ειναι το σημειο αυτο που ταιριαζει στις αναγκες του συγκεκριμενου σχηματος, των μελων δηλ της συγκεκριμενης οικογενειας. και ελπιζεις να ψαχνει και ο αλλος το ιδιο και οχι αυτο που βολευει προσωπικα εκκεινον γιατι ετσι και ο θεος να κατεβει ο ιδιος δεν θα υπαρχει καμια συμφωνια.

κατα τη  διαπραγματευση  δε και εφοσον δεν εχουν συναντηθει οι αποψεις τα παιδια γινονται  κοινωνοι της παραφωνιας των προσωπικων αντιληψεων επιρρεαζομενα λεκτικα η πρακτικα.

 

19 Μαΐου 2016 στις 6:27 πμ

θα επιμεινω να πας μονη σου σε ενα παιδοψυχολογο για το πως να χειριστεις αυτη τη κατασταση. ιδανικα να πας και η ιδια σε ψυχολογο. θα παρεις μεγαλη βοηθεια να βρεις τις ισορροπιες σου και μετα και της οικογενειας σου. εμενα με βοηθησε παρα πολυ και το συστηνω ανεπιφυλακτα!!! τωρα αν βλεπεις οτι η συνεπιμελεια δεν αποδιδει μηπωςνα το αλλαξεις?κρατα την επιμελεια, εστω και με δικαστικη αποφαση και περιορισε τον πατερα σε απλες επισκεψεις. ναι μεν καθημερινα αμα το επιθυμει, αλλα στο σπιτι σας. και να τα παιρνει καθε δευτερο ΣΚ? αν βλεπεις οτι αυτη η συμφωνια προκαλει χαος στη ζωη των παιδιων, αλλαξε το!!! ειμαι σιγουρη οτι και ο πατερας στη πραξη θα το καταλαβει καποια στιγμη και θα το αποδεχτει. ειδικα αμα δεν απαγορευεις την καθημερινη επαφη τους… μην πηγαινετε βαση χρονοδιαγραμματος. ο πατερας για εμενα εχει εξισου ισα δικαιωματα!!! αλλα οσον αφορα τα ορια και το ¨σπιτι» των παιδιων, μηπως πρεπει να μπουν καποια στιγμη?
δεν μου απαντησες, ποια και γιατι ηταν η προσβλητικη αποψη του Κρις, επισης να σου σχολιασω αυτο που λες, πως οτι δημιουργουνται αποριες κυριως σε ατομα που δεν χρειαστηκε να συζητησουν τα περι επικοινωνιας με τον αλλο γονεα περα απο τα τυπικα. εισαι σε σελιδα οπου ολοι στο ιδιο καζανι βραζουμε. και σαφως δεν ξερουμε τι εχει περασει ή περναει ο συνομιλητης μας. αλλα ειμαστε εδω για να συζηταμε και να αντλουμε σημαντικη βοηθεια απο τους ανθρωπους που εχουν ηδη περασει τα ιδια ή παρομοια πραγματα.

19 Μαΐου 2016 στις 10:56 πμ

trinity εκτιμώ πολύ τη προσπάθεια σου να βοηθήσεις και χαίρομαι που μιλάω με καποια που θεωρεί τον πατέρα σημαντικό για τα παιδια παρα τα προβλήματα που δημιουργούνται με την στάση του στη ζωη των παιδιων και την ύπαρξη του στη δικη μου οικογενειακή και προσωπική. Σε παιδοψ και ότι ψυχ υπάρχει ρώτησα πολλά. Και έμαθα λίγα. Όσα και οι προσδοκίες μου δηλ γιατί και αυτοί ούτε θεοί ειναι  να  αλλάζουν μυαλά ουτε δικαστές να αποφασιζουν  ή δημιοι να παιρνουν κεφαλια ουτε καν σύμφωνοι για τα όρια δεν ειναι. Αφού τα όρια μπαίνουν αλλου σε κάθε περίπτωση ανθρώπων.

αργά η γρήγορα θα φανεί και για τη δική μας που θα καταφέρουμε.

19 Μαΐου 2016 στις 11:21 πμ

…(σε συνεχεια της προηγ)δικη μας περιπτωση, που θα καταφερουμε να βαλουμε τα ορια. Οσο για τη δικη μου ισορροπια και βοηθεια προσωπικη δεν το θεωρω απαραιτητο χωρις να σημαινει οτι αν ειχα χρονο και ευχερεια δε θα ξεκινουσα μια ψυχαναλυση ή καποια εναλλακτικη μορφη μονο και μονο για να παραπονιεμαι σε καποιον και να αποσυμφορουμαι αλλα για την ωρα εχω μερικους φιλους να ακουνε. Η ισορροπια μου καλη ειναι ετσι αισθανομαι. Μπορει να αποκλεινει απο την πλειοψηφια οπως και πολλες αντιληψεις μου αλλα σε λογικα πλαισια. Η ψυχολογια μου ελεγχομενη .. ολα καλα δηλαδη. χα

19 Μαΐου 2016 στις 2:21 μμ

-«ειδικα αμα δεν απαγορευεις την καθημερινη επαφη τους» μου φαινεται πολυ δυσκολο. Αυτο σημαινει οτι δε θα βλεπω εγω τα παιδια γιατι σπιτι δεν καθεται θελει βολτες ή οτι θα βγαινουμε συνεχεια ολοι μαζι.

-«δεν μου απαντησες, ποια και γιατι ηταν η προσβλητικη αποψη του Κρις». Νομισα οτι η απαντηση μου στον ιδιο δεν αφηνει αποριες. αλλα επειδη οι λεξεις εχουν 1000 ερμηνειες (οπως λενε και για την εικονα οτι ειναι 1000 λεξεις) θα ξαναπροσπαθησω.

Το ‘Θα βοηθούσε ένας σύντροφος εσένα, ώστε κι εσύ με τη σειρά σου να βοηθήσεις τα παιδιά σου’ μπορει να ερμηνευθει  με πολλους προσβλητικους τροπους (π.χ φαλλοκρατικο, σεξιστικο, υπαινικτικο)και  μπορει απλα να ηθελε να πει ‘βρες  φιλους να μιλας που σε καταλαβαινουν η βλεπε τους πιο συχνα’. . η αθωα ερμηνεια. συνηθως ειμαι καλοπροαιρετη  γι αυτο και απαντησα σχετικα ευγενικα.

 

 

19 Μαΐου 2016 στις 6:24 μμ

Κυρία Μαργαρίτα, καλησπέρα σας!

Κατ’ αρχήν, να ζητήσω συγγνώμη που τόλμησα να εκφέρω την άποψή μου και να χρησιμοποιήσω την έννοια “σύντροφος” στο αρσενικό της γένος αποκαλύπτοντας έτσι το σοβινιστικό φαλλοκρατικό γουρούνι που κρύβω στα κατάβαθα της ψυχής μου, ενώ ίσως θα ήταν περισσότερο πολιτικώς ορθόν να χρησιμοποιήσω το θηλυκό της γένος και έτσι πάλι να υπαινιχθώ άλλα πράγματα. Όπως και να έχει υποψιάζομαι ότι έχετε λυμένο το ζωνάρι σας. Ειδικά με τους άντρες ή γενικά άραγε;
Συγχωρέστε μου, επίσης, την σεξιστική μου συμπεριφορά, να υπονοήσω ανύπαρκτες ανάγκες του φύλου σας υπαινισσόμενος κι εδώ άραγε τι; Ευτυχώς, όμως, καταλάβατε αμέσως τις βρώμικες σκέψεις που κρύβω στο άρρωστο μυαλό μου.
Λυπάμαι, αλλά αντιμετωπίζω πρόβλημα να σας καταλάβω κι εσάς και το πρόβλημά σας που πιθανόν να μην έχετε, όπως υποστηρίζετε.
Εν τέλει, φαίνεται, ότι παρεξήγησα τις απόψεις, σας ως μια διαφορετική, πρωτότυπη κι ενδιαφέρουσα άποψη των πραγμάτων. Ίσως, οφείλεται στην φτωχή μου ικανότητα να αντιληφθώ το περίγραμμα όσων εκφράζετε. Μην ανησυχείτε, δεν προτίθεμαι να σας ενοχλήσω άλλο με την παρουσία μου.
Να είστε καλά εσείς, τα παιδάκια σας κι ο μπαμπάκας τους.

Χριστόπουλος Χρήστος

20 Μαΐου 2016 στις 6:43 πμ

ok . Θα βοηθούσε μια συντροφος εσένα  γιατί σηκώνεις ψυχ.βαρος  και λυγιζεις βλεπω;