Συγγραφέας Δημοσιεύσεις

17 Σεπτεμβρίου 2015 στις 5:19 μμ

Χμμ, αυτό που ανέφερα για απασχόληση, δεν είναι υποχρεωτικά εργασία (αν και υπάρχουν και τέτοιες μικρές καλές λύσεις, π.χ. από ιδιαίτερα σε παιδάκια αν μπορεί να διδάξει κάτι μέχρι να κάνει τα νύχια σε φίλες της 😛 -ενδεικτικά αναφέρω περιπτώσεις, εξαρτάται από την επαγγελματική κατεύθυνση και τα ενδιαφέροντά της). Ιδανικά θα μπορούσε να ήταν κάτι σε χορό/γυμναστική (από λάτιν μέχρι πιλάτες και γιόγκα) που απαιτεί λίγο χρόνο και χρήμα αλλά αποτελεί μια πολύ υγιή μορφή ενασχόλησης, με σωματικά και ψυχολογικά οφέλη, ενώ ταυτόχρονα θα περνάει χρόνο εκτός σπιτιού. Ή αν είναι δύσκολο να λείψει, θα μπορούσε να είναι κάτι που γίνεται ταυτόχρονα με παιδιά στο σπίτι, π.χ. δουλειά στον υπολογιστή, ή κάτι δημιουργικό π.χ. κοσμήματα; Κάτι σχετικό με αυτά που τη γεμίζουν περισσότερο να κάνει!

Θα ήταν επίσης ιδανικό να μπορούσατε να αφήσετε τα παιδιά σε παππούδες για ένα έστω μικρό ταξίδι μόνο οι δυό σας, αλλά μιας και όπως λες είναι εξαιρετικά δύσκολο, ίσως μπορείς να σκεφτείς έναν άλλο τρόπο να κάνετε κάτι μαζί. Πράγματα που συνηθίζατε να κάνετε τον πρώτο καιρό και που είναι συναισθηματικά φορτισμένα και για τους δυό σας ίσως; Που στο μυαλό σας είναι συνυφασμένα με τον καιρό που περνούσατε τέλεια μαζί σα ζευγάρι. Είναι πολύ πιθανό ότι θα ανταποκριθεί θετικά, εφ’ όσον όπως λες έκανε η ίδια την πρόταση να δείτε σύμβουλο. Το θέμα του συμβούλου ενέχει δυσκολίες, γιατί είναι μια πολυέξοδη λύση, όπου δεν είναι σίγουρο ότι θα βρεις το κατάλληλο άτομο για τους δυο σας. Από την άλλη όμως, θα σου πρότεινα να μην το αγνοήσεις αν αυτή το θέλει πολύ. Γιατί με την παραδοχή σου αυτή, δείχνεις αν μη τι άλλο ότι θες πάνω από όλα να δουλέψει η σχέση σας.

Η απόσταση μεταξύ σας που αναφέρεις καταλαμβάνει μεγάλο ποσοστό του χρόνου σου;

Πολύ σημαντικό που κάνεις υπομονή όσο μπορείς στις διαφωνίες, αντί να δρας εν βρασμώ και με κίνδυνο να δυσκολεύσεις σε μεγάλο βαθμό την κατάσταση.  🙂

17 Σεπτεμβρίου 2015 στις 11:43 μμ

καλησπερα. ναι δυστυχως η αποσταση καταλαμβανει αρκετο και συνεχομενο καιρο αφου απουσιαζω απο το σπιτι αρκετους μηνες με ελαχιστα διαστηματα κενα (αν και σε λιγο τελειωνει ελπιζω αυτο το μαρτυριο) οπως εγραψα μια μικρη ανασα ηταν η συμμετοχη σε εναν συλλογο. σημερα σε κουβεντα εθεσα το ενδεχομενο να ρθουν καποια στιγμη οι παππουδες για να κρατησουν τα μικρα ωστε να αποδρασουμε εστω ενα διημερο, απαντηση σαφη δεν πηρα ενω μαλλον η σταση ηταν δυστακτικη. επιφυλακτικη εως αρνητικη θα την χαρακτηριζα. τι να υποθεσω λοιπον; μπορει ως τωρα να μην εχουμε αποχωρηστει τα μικρα παρα μονο σε καποιες ολιγοωρες εξοδους αλλα φανταζομουν μια πιο ενθουσιωδη αντιδραση καθως ετσι θα μας δινοταν η ευκαιρια και να πουμε αλλα και να κανουμε πραγματα που θα μας φερναν πιο κοντα σαν ζευγαρι, θα μας θυμιζαν ισως πιο παλιες καλες στιγμες αλλα και θα μας διναν χρονο με ηρεμια να συζητησουμε ισως το προβλημα στον γαμο μας.

28 Σεπτεμβρίου 2015 στις 6:38 μμ

να μαι παλι…δυστυχως χωρις ευχαριστα νεα…εκει που παει να στρωσει η κατασταση κατι νεο προκυπτει, τι να πω, ειμαι μαγνητης ή απλα αναζητα αφορμες; εκει που ειπαμε να βαλουμε μια ταξη σε οικογενειακα και οικονομικα θεματα, να βρουμε μια φορμουλα που μπορει να δουλεψει και να ειμαστε ολοι χαρουμενοι να σου το πρωτο μπαμ : «εγω θα παω στον συλλογο που να χαλασει ο κοσμος» (βεβαιως αν περισσευουν χρηματα και βολευουν οι ωρες δεν διαφωνισα να παρακολουθησει καποιο τμημα)…ακολουθησε το «δεν πιστευω να ειπες τιποτα στις φιλες μου (ενοοωντας τις νεες μαμαδες που γνωρισε τα 2 προηγουμενα χρονια στο σχολειο) για να μην βγαινουμε εξω» (εχω διατυπωσει τις αντιρησεις μου ως προς την συχνοτητα και τις ωρες) … τελευταιο το «τα χρηματα μου ειναι δικα μου και θα τα κανω οτι θελω «(την στιγμη που δεν εχει εισοδημα αλλα μονο καποια που υπηρχαν σε λογαριασμο απο τους γονεις της και θα τα βαλαν εκει για να τα αξιοποιησουμε για οτι χρειαστουμε), ενω την ιδια ωρα εγω καλυπτω ολα τα εξοδα του σπιτιου, τα ατομικα τα δικα μου και μαλιστα πριν το μπαμ της κρισης την εβαλα στον λογαριασμο μου (με το σκεπτικο να μπορει να τον χρησιμοποιει για οτι χρειαστει – αρκει να το ξερω και σε λογικα πλαισια μιας και δεν εχει εργασια και αλλο εισοδημα)…ωρες ωρες νομιζω οτι θα εκραγω ή θα τρελαθω, τι να πιστεψω, τι να υποθεσω;

2 Οκτωβρίου 2015 στις 5:24 μμ

Καλησπέρα και απο μένα !

Διάβασα τα κείμενά σου και τις απαντήσεις των φίλων, είμαι χωρισμένη εδώ και 9 χρόνια περίπου και έχω δύο αγόρια 12+10 χρονών.

Διαβάζοντας λοιπόν διαπίστωσα οτι υπάρχει εγωιστική στάση απο μερους σου ( την άποψη της γυναίκας σου δεν την ξέρουμε 🙂 ) , αναφέρεις την δουλειά σου , τα χρηματά σου , τον τραπεζικό σου λογαριασμό κτλ.

Εαν άλλαζες οπτική ίσως αντιλαμβανόσουν  οτι δεν είσαι ο μοναδικός που εργάζεσαι στην οικογένεια, δουλειά δεν είναι οτι αποφέρει χρήματα.Η σύζηγός σου εργάζεται πολύ σκληρά ( διπλά )για να μεγαλώσει ,να καλλιεργήσει και να αναθρέψει τα παιδιά σας ,ειδικά όταν εσύ είσαι απών λόγω εργασίας απο την καθημερινότητα.Είμαι σίγουρη οτι νοιώθει μόνη και όταν τα πράγματα είναι χάλια μεταξύ σας σίγουρα σκέφτεται «και τι έχω να χάσω εαν χωρίσω , ούτως ή άλλως μόνη μου τα μεγαλώνω».

Εαν θέλεις την συμβουλή μπορείς να ξεκινήσεις με μια συγνώμη ( π.χ για την απουσία σου ) και ένα ευχαριστώ ( για το οτι είναι μια υπέροχη μητέρα που προσέχει τα παιδιά σας και κρατά το σπίτι σας). Μίλα της για το πόσο υπερήφανος είσαι για αυτήν και για την σχέση σας που παρόλο το οτι δεν έχετε βοήθεια κρατάτε ακόμη.

Δώστης το δικαίωμα και τον προσωπικό χρόνο που ζητάει ,τον έχει ανάγκη. όταν εσύ δουλέυεις μακριά απο το σπίτι έχεις μόνο μια εργασία και απο το απόγευμα π.χ και μετά είσαι μόνος σου, κοιμάσαι όποτε θες , τρώς όποτε θές , πίνεις καφέ όποτε θες ενώ εκείνη όχι .Της γυναίκας σου ο προσωπικός χρόνος εξαρτάται απο εσένα, μόνο όταν επιστρέφεις εσύ απο την δουλειά σου μπορεί να ηρεμήσει και να ευχαριστηθεί μια ώρα ,ξέροντας οτι τα παιδιά είναι με τον πατέρα τους που τόσο τα αγαπάει και τον έχουν ανάγκη.

Είναι άνθρωπος και σε αγαπάει σίγουρα. Εκτίμησε οτι κάνει για σένα και τα παιδιά σας και όλα θα πάνε καλά !

 

Να της λές πόσο σημαντική είναι για σένα !

 

Καλή τύχη και εύχομαι να πάνε όλα καλά!

2 Οκτωβρίου 2015 στις 7:38 μμ

mima καταρχην πηρες λαθος μαλλον οτι ανεφερα πιο πανω. φυσικα και αναγνωριζω οτι κανει καθημερινα και παραπανω οταν λειπω μακρια απο το σπιτι για καιρο (οχι απο επιλογη μου ομως) εχω πει και τα ευχαριστω οπως και την συγνωμη αρκετες φορες και οχι απλα για να τα πω αλλα γιατι τα εννοω, το μου εχει γινει μας απο την μερα που αποφασισαμε να χαραξουμε κοινη πορεια και γνωριζοντας οτι ειναι πολυ πιθανο να μην υπαρχουν απο αλλου εσοδα πλην της εργασιας μου. δεχομαι οτι εχει αναγκη για προσωπικο χρονο – οπως φανταζομαι οτι συμφωνεις πως το ιδιο εχω αναγκη και εγω – αλλα αυτος θα πρεπει να ειναι σε λογικο χρονο και σε οικονομικα πλαισια που δεν θα επιβαρυνουν παραπανω τον οικογενειακο προγραμματισμο. μακαρι να μπορουσα να κανω οσα εχω στο μυαλο μου δυστυχως ομως για πολλα πρεπει να κανουμε επιλογες οχι παντα ευχαριστες, εγω πχ  διαλεξα να μην εχω προσωπικες ασχολιες και να εργαστω για ενα διαστημα μακρια απο το σπιτι μου για να μπορω να φανω συνεπης στις υποχρεωσεις του σπιτιου, πολυ θα ηθελα να μπορουσαν να γινουν τα πραγματα αναποδα ωστε να αντιμετωπισω εγω αυτα που περνα και αυτη οτι περναω, ναι μπορει να εχω καποιες (πολλες) ωρες δουλειας και αλλες (λιγες) ελευθερες τις οποιες ομως περναω ταξιδευοντας με το μυαλο μου κοντα στην οικογενεια μου, ξερω (ετσι θελω τουλαχιστον να πιστευω) οτι με αγαπαει οπως και εγω αλλα δεν μπορω να καταλαβω γιατι καποιες στιγμες θελει να με κοντραρει, για πραγματα που μου φαινονται απλα και λογικα… οπως και να εχει ευχαριστω για τις ευχες…

18 Ιανουαρίου 2016 στις 11:11 μμ

να μαστε παλι…και εκει που ελεγα πως ολα πανε καλα κατι με ετρωγε…ολον αυτο τον καιρο χαλαρωσα, εγινα λιγοτερο αντιδραστικος, ακολουθησα τις περισσοτερες απο τις συμβουλες που μου δωσατε και εμεινα μακρια απο κοντρες και διαφωνιες ομως καποιες στιγμες ακουγα καμπανακια…πριν 1 μηνα περιπου ανακαλυψα καποιες αποδειξεις απο αγορες που δεν μου ειχε αναφερει, ουτε το εχει κανει ακομα, πριν απο μερικες μερες το ιδιο και ακομα σιγη…δεδομενου οτι δεν εχει εσοδα απο καπου τι μπορω να υποθεσω; ποιος ο λογος να μου κριψει τις αγορες, οταν μαλιστα βλεπει και γνωριζει πως μετα βιας καλυπτουμε τα βασικα καθημερινα;πως πρεπει να το αντιμετωπισω;

20 Ιανουαρίου 2016 στις 10:33 πμ

iceman διαβασα ολα σου τα μηνυματα και η αισθηση που μου εδωσες ειναι ενος παραδοσιακου αντρα, »ανατολιτη», που ο αντρας δουλευει και φερνει τα λεφτα, η γυναικα ειναι η μανα και η συζυγος, αλλα επειδη ειμαστε και μοντερνοι κανουμε και τα στραβα ματια και ανεχομαστε κανενα καφεδακι, το συζηταμε και λιγο, αλλα ποσο πια?

Φαινεται να θες πραγματικα να φτιαξεις τη σχεση σας οποτε θα σου πω αυτο που ηδη σου εχουν πει, η γυναικα σου πνιγεται! Και εσυ επειδη πληρωνεις και εχεις τον οικονομικο ελεγχο της φερεσαι λες και ειναι υπαλληλος.

Λες οτι προ παιδιων και οσο δουλευε δεν ειχε αναγκη τα καφεδακια και τις εξοδους. Ε λογικο δεν ειναι??!! Αφου εβγαινε καθε μερα απο το σπιτι για να παει για δουλεια, συναναστρεφοταν ενηλικους, ενιωθε δημιουργικη μεσω της δουλειας της, αλλαζε παραστασεις. Μεινε κλεισμενος με δυο μικρα παιδια μια βδομαδα και τοτε θα καταλαβεις την αναγκη της για ενα καφε.

Σου μπηκε η ιδεα οτι μπορει να υπαρχει αλλος, μα εδω δεν μπορει να παει για ενα καφε αν δεν εισαι εσυ να κρατησεις τα παιδια σας, θα μπορει να εχει αλλη σχεση? Σεναριο επιστημονικης φαντασιας ηταν αυτο!

Τελος λες για κρυφες αγορες, μηπως αν δεν περασουν ολα απο την εγκριση σου γκρινιαζεις? Μηπως εισαι υπερβολικα συγκεντρωτικος και θες να τα ξερεις και να τα ελεγχεις ολα? Με την αιτιολογια οτι τα πληρωνεις? »Με δικα μου λεφτα τα αγοραζει αρα γιατι δεν μου το ειπε?»

Το οτι δεν δουλευει σας γλιτωνει τουλαχιστον 500 ευρω απο ντανταδες. Αρα της αξιζουν και εκεινης καποιες μκροσπαταλες και ας ειναι περιττες. Μην κανεις το αφεντικο. Δεν νομιζω οτι αφησε το ρευμα απληρωτο ή τα παιδια νηστικα για να ψωνιζει  παπουτσια!

Σταματα να την ελεγεχεις τοσο και αγαπησε την περισσοτερο, την πνιγεις. Λες ‘δουλευω μακρια οχι απο επιλογη μου’ -σιγουρα ομως ουτε και απο επιλογη της

‘τα πληρωνω ολα’ -θα μπορουσε κι εκεινη να δουλευει? Οχι. Αρα μην το κοπανας συνεχεια οτι τα πληρωνεις ολα! Μολις τα παιδια πανε σχολειο θα ξαναδουλεψει κι εκεινη

Ασε τη να κανει τις φιλες της,το νοικοκυριο της, ασε την να παρει καποιες πρωτοβουλιες, δεν γινεται να ειναι μονο μανα και υπακουη συζυγος λες και ειναι υπαλληλος σου. Εσυ δεν κανεις πραγματα χωρις να παρεις την εγκριση της πρωτα? Εχεις 50 ευρω στο πορτοφολι σου, θα την ρωτησεις για να παρεις πχ μια μπλουζα 15 ευρω? Εκεινη πρεπει να σε ρωτησει σε μια αντιστοιχη στιγμη?

Η λυση ειναι να μπουν τα παιδια σε ενα παιδικο σταθμο δημοσιο, να βρει μια δουλιτσα και η γυναικα σου να ξελαμπικαρει απο τα παιδια και το νταντεμα και να εχει και τα δικα της λεφτα ωστε να μην χαλιεστε για τετοια.

(μαντευω οτι αυτο το τελευταιο σεναριο δεν σαρεσει ομως…)

21 Ιανουαρίου 2016 στις 10:23 πμ

καλη μου pink οταν αποφασισαμε να κανουμε οικογενεια ξεραμε πως για καποια χρονια τουλαχιστον θα δουλευε ο ενας και ο αλλος θα αναλαμβανε το μεγαλωμα των παιδιων καθως δεν υπαρχει κανεις συγγενης κοντα να μας βοηθησει, η μητερα φυση εχει καθορισει συνηθως η γυναικα να αναλαμβανει τα παιδια και ο αντρας το κουβαλημα.λεω οτι εχω χαλαρωσει αρκετα, προσπαθω να μην ειμαι πιεστικος αλλα η εποχη που ζουμε μας αναγκαζει  να μην εχουμε περιθωρια για «σπαταλες». και εγω εχω αφησει πισω πολλα απο τα θελω μου, οσο δυσκολο και αν σου φαινεται να το πιστεψεις πως οτι βγαζω παει για τις αναγκες του σπιτιου χωρις να κρατησω ή να σπαταλησω κατι για μενα, δεν θα πω οχι αν θελησει να παρει κατι και υπαρχει το περιθωριο αλλα δεν βλεπω λογο αυτο να γινεται κρυφα.αυτο που ανεφερα για πιο παλια ειναι οτι δεν ειχε τυχει αν θελει να βγει εξω για καφε με παρεες, που θα ηταν και πιο φυσιολογικο, ενω και τωρα δεν ειναι εσωκλειστη σε ενα σπιτι, βγαινει για τα σχολεια,για δουλειες, για δραστηριοτητες των μικρων και δικιες της, δεν ξερω αν εχει κατι πραπανω να προσφερει πχ ενας καφες με τα ιδια ατομα που συναντα καθε πρωι ή μεσημερι, μακαρι να μπορουσα να αντιστρεψω εστω και για ενα μικρο χρονικο διαστημα την κατασταση δηλαδη να αναλαβω εγω τα του σπιτιου και αυτη τα της ικανοποιησης των αναγκων. οσο για το τελευταιο που εγραψες πεφτεις εξω, θα μ αρεσε να εχει μια δουλεια, ενα εισοδημα (εννοειται συνεισφεροντας μερικως στα εξοδα του σπιτιου και μετα εχοντας το περιθωριο να κανει και τις οποιες μικροσπαταλες) αλλα αυτη η δυνατοτητα δεν μας εχει δωθει μεχρι τωρα

30 Ιουλίου 2016 στις 7:04 μμ

να μαι παλι εδω 1 χρονο μετα το αρχικο post…να ξεκινησω απο το καλο της υποθεσης, οτι το παλευουμε και δεν εχουμε τιναξει στον αερα το σπιτι μας, το κακο ειναι οτι εκει που στρωνουν λιγο τα πραγματα ξανακυλαμε, το αγχος δεν εχει φυγει στιγμη παρα τις οποιες αλλαγες δοκιμασαμε… νιωθω την αναγκη να ευχαριστησω ολους και ολες εσας που ειδικα τις πρωτες μερες σταθηκατε διπλα μου, με βοηθησατε με τις συμβουλες και την κουβεντα σας